Maatjesproject Diemen

Diemen is nu zo’n anderhalf jaar bezig met een maatjesproject. Dit maatjesproject wijkt af van Amsterdam. Wij plaatsen maatjes op projectbasis. Dit wil in de praktijk zeggen dat wij kijken naar het probleem (problemen) van de cliënt en daaraan iemand koppelen. Dit kan heel breed zijn. Wij hebben dan ook maatjes in alle soorten en maten. Soms klikt het zo goed met een cliënt en een maatje dat daar dan een vaste match ontstaat. Dit zien wij liever dan dat wij mensen gaan combineren die misschien in de toekomst elkaar niet zo liggen. Het is voor ons wel belangrijk dat de maatjes voor de cliënten een soort opstapje zijn. Wij proberen de mensen hun zelfredzaamheid weer te geven. Wij moeten er voor waken mensen afhankelijk van de maatjes te maken.

Stap 1:
Wij hebben contact gezocht met Niek de Boer, deze man is de oprichter van het maatjesproject in Amsterdam.
Hij is bij ons op bezoek geweest en heeft dit project toegelicht.
Dit project is nu onder gebracht bij Stichting de Regenboog. De coördinator is Tanja van Emmerik Deze maatjes krijgen een korte training, betaald door de Dienst werk en Inkomen van Amsterdam. Daar valt Diemen buiten. Dus hebben wij ons eigen plan getrokken.

Stap 2:
Wij hebben in de lokale bladen advertenties geplaatst. Ook hebben wij aan onze eigen gemeente gevraagd wat zij voor ons konden betekenen met betrekking tot een eventuele training voor onze maatjes. Daar is toen niet op gereageerd.. Nu is men zich bewust van de noodzaak van dit project. Sterker nog, als wij een cliënt hebben die in directe nood verkeert, wordt er van ons verwacht dat wij inspringen. Er zijn geen gemeentelijke middelen voor een eventueel noodfonds, dus wordt er altijd op basis van voorschot gehandeld. Dit heeft tot gevolg dat mensen dit wel weer van hun uitkering terug moeten betalen.
Nog steeds hebben onze maatjes geen training, maar het contact met de gemeente is nu optimaal. Wij hebben zeer regelmatig contact en er wordt op allerlei terreinen hulp geboden.

Stap 3:
Vanuit de oproep in de kranten zijn wij bij elkaar gekomen en kennis gemaakt, op papier gezet welk maatje waar ingezet wenst te worden. Mensen, die geen affiniteit hebben met bepaalde problemen moet je daar dan ook zeker niet mee belasten.
Wat wij wel gelijk gezegd hebben, is dat wij NIET op de stoel van de reguliere hulpverlening gaan zitten. Wij zijn vrijwilligers, wij dragen aan, wij verwijzen door en wij signaleren waar het fout gaat.
Dit is zeker zo belangrijk, maar wordt door de instanties als zeer bedreigend ervaren. Maar laten we eerlijk zijn, er gaat ook wel eens wat fout en daar moet je op anticiperen. Want onze doelgroep is al vaak genoeg teleurgesteld en heeft vaak het vertrouwen verloren. Betrouwbaarheid en houden aan de afspraken met de cliënten is dus een eerste vereiste. Ook geen valse beloftes doen, dat kan ook een valkuil zijn. Bij problemen van “moeilijke” gevallen zetten we vaak twee maatjes in, dan kan men op elkaar terug vallen.
Wij geven nooit ons privé telefoonnummer, wij bellen de cliënt zelf. Dit ter bescherming van de privacy en de tijdinvulling van het betreffende maatje. Maatjeswerk moet nooit als een last gezien worden. Het kan soms ook te zwaar zijn of er wordt geen voortgang geboekt, dan kunnen wij, in overleg met de cliënt, iemand anders inzetten. Het mooie van onze maatjes is, dat zij al bekend zijn bij al onze cliënten, want er zitten ook vrijwilligers van de uitgifte bij en die lopen vaak in de rondte op ons uitgiftepunt en luisteren naar de mensen tijdens de uitgifte. Tot nu toe hebben wij nog geen uitgestroomde cliënten ingezet om als maatje te fungeren.
Daar zijn wij nog wat huiverig voor. Maar dit sluiten wij in de toekomst niet uit, wij moeten dan zelf wat meer vertrouwd zijn met de hele materie.

Stap 4:
Bij een intake wordt vaak al duidelijk welke contacten men heeft met welke hulpverlener. Op welke extra bijstandsvoorziening men eventueel nog recht zou hebben. Ik denk dat jullie ook wel werken met hetzelfde intakeformulier. Daar staat een heel lijstje op waar men eventueel recht op heeft.
Dat lijstje ga je dan af en dan zie je zo waar je op in zou moeten zetten en welk maatje je er kunt opzetten. De cliënt heeft bedenktijd of hij of zij dit wel wil.
Ook hebben we nu op zeer regelmatige basis een overleg met de afdeling Werk Inkomen en Zorg. Daar behandelen wij cliënten op basis van casuïstiek. Anoniem worden er casussen aangeleverd, men vertelt ons wat hier nog aan gedaan zou kunnen worden om zo veel mogelijk uitstroom te bevorderen of in ieder geval een verbetering in de levensstandaard. Dit koppelen wij terug naar de cliënten en pas dan vragen wij toestemming de naam te gebruiken. Zij tekenen dan een verklaring. Privacy en vertrouwen kunnen hebben in onze manier van werken is voor ons het meest belangrijke aspect in ons werk.

Stap 5:
Wij blijven onderzoeken waar wij zoveel mogelijk informatie kunnen krijgen. Wij hebben nu toestemming gekregen zelf te indiceren voor budgetteringscursussen en ook krijgen wij van diverse instanties toch de achtergrondinformatie over hoe om te gaan met welke cliënt. Maar toch is het vooral belangrijk regelmatig bij elkaar komen en van elkaar te leren.
Dit gaat met vallen en opstaan. Het blijft mensenwerk.

Als er nog vragen zijn, kunnen jullie altijd bij ons terecht. Ik zal ook een e- mailtje doorsturen met relevante adressen en telefoonnummers.

Groeten, Gerda Smit
Voedselbank Diemen